Health - ေဟာက္သံေပ်ာက္ထုိးေဆး

အဂၤလန္နုိင္ငံ လစ္ပါပူး Southport and Ormskirk NHS Trust မွ နားနွာေခါင္း အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီးDr Hadi Al-Jassim က ေဟာက္သံေပ်ာက္ထုိးေဆးကို တီထြင္လုိက္ပါသည္။ တန္ဖုိး စတာလင္ ၃ေပါင္ သာရိွျပီး ခဲြစိတ္ရန္မလုိဘဲ ၂မိနစ္ခန္ ့သာၾကာေသာ ထုိးေဆး ထုိးရံုျဖင့္ ေဟာက္ျခင္း သက္သာေပ်ာက္ေစပါသည္။

ထုိးေဆးတြင္ sodium tetradecyl ပါ၀င္ျပီး အာေခါင္အမုိးတြင္ ေဆးထုိးျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိေဆး သည္ အာေခါင္အတြင္းဖက္ အသား၏ ေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္းေၾကာင့္ (vibrating)လႈပ္ခါမႈ ့မွ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေဟာက္သံ ကို ရပ္ေစရန္ အသားကို မာေစျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေဆးထုိးျပီး တနာရီခန္ ့အၾကာတြင္ လူနာသည္ ပံုမွန္ စားေသာက္နိင္ပါသည္။

လူနာေပါင္း ၄၀၀ ကို စမ္းသပ္ေအာင္ျမင္ ခဲ့ပါသည္။ ထုိးေဆး ထုိးထားေသာ လူနာသည္ ေဟာက္သံေၾကာင့္ နုိးတ၀က္ မနုိးတ၀က္ အိပ္ျခင္း ပေပ်ာက္သျဖင့္ အိပ္ေရး၀ကာ လန္းဆန္းေနသည္ကို ေတြ ့ရိွရပါသည္။ အိမ္ေထာင္သည္မ်ား ၀သူမ်ား အတြက္ အလြန္တန္ဖိုး ရိွေသာ ေဆး ျဖစ္သျဖင့္ တန္ဖိုးမျဖတ္နုိင္ေသာ တီထြင္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

ယခုအခါတြင္ ဆရာ၀န္ၾကီး သည္ အဂၤလန္တနုိင္ငံလံုးရိွ ေဆးရံု၀န္ထမ္းမ်ားကို ထုိထုိးေဆး နွင့္ပတ္သက္၍ သင္တန္းပို ့ခ်ေနရာ မၾကာခင္ ကာလတြင္ အဂၤလန္တနုိင္ငံလံုး ထုိထုိးေဆးကို အသံုးျပဳလာနုိင္ေပမည္။

ဘာသာျပန္သူ ေဂ်၏မွတ္ခ်က္။ ။ ထုိးေဆးကို အၾကိမ္မည္မွ် ထုိးရမည္မသိရေသးပါ။

ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္နုိင္ၾကပါေစ

ေဂ်

Not so funny - မ်က္စိရွင္ၾကသလား

ျပံဳးရင္းနဲ ့စား.. အဲ.. အဲ...
ၾကည့္ရင္းနဲ ့ျပံဳး..
ေလာကၾကီးတခုလံုး
အျပံဳးမ်ားဖံုး နုိင္ၾကပါေစ

ေဂ်

Not so funny - အဖြား ေရာင္းမည္

ျပံဳးရံု ျပံဳးပါ

အဖြားေရာင္းမည္။ (ေရာင္း ေစ်းအကန္ ့အသတ္မရိွ။)

အသက္ - ၆၁နစ္
ေကာင္းခ်က္ - ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ပံုေျပာတတ္သည္။
မေကာင္းခ်က္ - နားျငီးေအာင္ ဆူတတ္သည္။
သူ ့အျကိုက္ - လဘက္ရည္၊ ကာဖီ
အျမင့္ဆံုးဘစ္ - ေပါင္၂၀၀၀
ေစ်းျပိဳင္ဆဲြသူေပါင္း - ၂၇ ေယာက္
အိမ္ေနရာ - Clacton-on-Sea

ပံု
ေရာင္းသူ - ၁၀နစ္သမီး ေျမးမေလး
ေနရာ - အီးေဘး

ျမည္တြန္ေတာက္တီးတတ္ေသာ အဖြား Marion Goodall အား အသက္၁၀နစ္ အရြယ္ ေျမးမေလး Zoe Pemberton က အီးေဘးတြင္ ေရာင္းေနပါသည္။ သင္ ၀ယ္လိုက ေပါင္၂၀၀၀ ထက္ ပို ေစ်းေပးျပီး ၀ယ္ပါ။
လက္ရိွ ၂၇ ေယာက္ ေစ်းျပိဳင္ဆဲြေနပါသည္။

(အီးေဘးမွ တုန္ ့ျပန္ခ်က္ - လူကို ေလလံတင္ခြင့္မရိွ သျဖင့္ အီးေဘးမွ ပယ္ဖ်က္ထားပါေၾကာင္း )

Animal - ဘယ္သူျပိဳင္လို ့တုပါေတာ့နုိင္

သတင္းဌာန - ဘီဘီစီ
မွတ္တမ္း အစီအစဥ္ - ေတာရုိင္းတိရိစာၦန္
မင္းသား - the lyrebird
ျပပဲြ အခ်ိန္ကာလ - ၄-၈ မိနစ္
ျပသမႈ ့ - အခ်က္ေပးကားသံ၊ လႊျဖတ္သံ၊ မီးသတ္ကားသံ၊ မ်ိဳးမတူငွက္မ်ား အသံ၊ ကင္မရာ ရုိက္သံ၊ ေခြးေဟာင္သံ၊ ကေလးငိုသံ

Food - Better Half သူတ၀က္ ကိုယ္တ၀က္

ျပဳျပင္ထားျခင္းမရိွပါ။

ပန္းတပြင့္တည္းမွာ တျခမ္းစီ အေရာင္၂မိ်ဳး အျဖဴ၊အ၀ါ
William Underwood, 73, in his garden in Cavendish, Suffolk.















ပန္းသီးတလံုးတည္းမွာ တျခမ္းစီ အေရာင္၂မ်ိဳး အနီ အစိမ္း
Mr. Ken Morrish, 45 yrs old at Colaton Raleigh, near Sidmouth, Devon.

Health - သတိေပးျခင္း legal party drug

အဂၤလန္နုိင္ငံမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးေတြ တားျမစ္ထားေပမဲ့ legal party drug ကုိေတာ့ တရား၀င္ ေရာင္းခ် ေပးထားပါတယ္။

အသက္၁၈နစ္သာ ရိွေသးတဲ့ Mikaila Tyhurst ဆိုသူဟာ အဲဒီ မူးယစ္ေဆး၀ါး ကို စတင္ သံုးစဲြ လာရင္းနဲ ့ ...

သူမ အသက္ ၂၂ ေရာက္တဲ့အခါ မွာ အဲဒီ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေၾကာင့္ သူမဟာ....

သိခ်င္ရင္ Read More ကို ကလစ္လုပ္ျကည့္ပါ

Animal - ျပံဳးတံု ့လွယ္

ကမာၻ... အင္း .. မွားလို ့ စၾကာ၀ဌာအတြင္းမွ သက္ရိွသက္မဲ့ မ်ား၏ အျပံဳးမ်ား

အမွား ျပင္ဆင္ျခင္း "စၾကာဝဠာ"

ဒါက ေတာ့ ပင္လယ္ေအာက္ က ျပည္ၾကီးငါး ပါ


အၤဂါျဂိဳလ္ မ်က္နွာျပင္ကို အာကာသ စခန္းမွ ရုိက္ထားပံု

အမွားျပင္ဆင္ျခင္း အဂၤ ါၿဂိဳလ္

ယူေက အိမ္တြင္းစုိက္ ပန္းျငဳတ္သီး, မက္ဆီကန္က မ်ိဳးေစ့
ေတြ ့ရိွပံု - စားခါနီး ခဲြေသာအခါ အျပံဳး ၂ခုကို ေတြ ့


















ဟာ၀ါရီမွ ပင့္ကူျဖစ္ပါသည္။ Theridion grallator အမည္တြင္ေသာ ပင့္ကူေပၚတြင္ ေပၚေနေသာ အရိပ္ပံု မ်ားေၾကာင့္ the happy-face spider ဟု နာမည္ေက်ာ္ၾကားပါသည္။

ထပ္ထည့္ျခင္း ။ဟာဝါရီ"ဆိုတာ "ဟာဝိုင္အီ"နဲ႕ ဘာကြာပါသလဲခင္ဗ်ာ?

ဘာကြာသလဲ ဆုိေတာ့၀ုိင္ပါတာနဲ ့ မပါတာဘဲ ကြာပါေၾကာင္း က်ေနာ္ျမင္ပါတယ္။

၀ုိင္ပါတာကိုဘဲ ၾကိဳက္ရင္ ေနာက္တခါလာလည္ရင္ ၀ုိင္တပုလင္းဆဲြခဲ့ပါခမ်ား


Remark: I have read about one smiley face stingray in the newspaper but unable to find. May be next time:

Enjoy

Food - Carrot Hand- လက္နီၾကီးလာျပီ

Peter Jackson, အသက္66နစ္ ဆုိသူ ၏ ဥယ်ာဥ္ တြင္းမွ သဘာ၀အေလ်ာက္ လက္ပံုစံ ျဖစ္ေနေသာ မုန္လာဥနီ

ေနရာ Shropshire အဂၤလန္

Art - Image of Last dessert! toothpick သြားၾကားထုိးတံအနုပညာ

TV presenter Stan Munro သည္ ၆နစ္တုိင္တုိင္ သြားၾကားထုိးတံျဖင့္ ကမာၻေက်ာ္ အေဆာက္အဦး ပံုစံငယ္မ်ား တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည။ ေကာ္ ၁၇၀ လီတာ သံုးခဲ့ရျပီး အခ်ိန္ျပည့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အနုပညာမ်ားမွာ အလြန္ စဲြေဆာင္မႈ ့ရိွပါသည္။ သူ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အေဆာက္အဦး မ်ားတြင္ Big Ben, Tower Bridge and The Vatican ဗီယက္နမ္မွ Angkor Wat ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္၊ Sydney's Opera House, the Taj Mahal and Cutty Sark မ်ားကို 1:164 scale စေကးျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။

သြားၾကားထုိးတံကို ေနာက္ဆံုးစားေသာ အခ်ိဳပဲြ Last dessert ဟု တင္စားေခၚပါသည္။

Fashion - ေျခေခ်ာင္းပါေသာ ေျခစြပ္ Vibram FiveFingers

အီတလီကုမၼဏီ Vibramမွ ေျခေခ်ာင္းတခုခ်င္းစီ စြပ္နုိင္ရန္ ေျခေထာက္ပံုစံ အတုိင္း ခ်ဳပ္လုပ္ထားေသာ ေျခစြပ္ကုိ ၂၀၀၆ တီထြင္လုိက္ပါသည္။

ေျခေခ်ာင္း၅ေခ်ာင္းပါေသာ ေျခစြပ္ ကုိ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ အားကစား ေလာကတြင္ တြင္က်ယ္စြာ အသံုးျပဳလာ ၾကမည္ ဟု မွန္းဆရသည္။ ေျခေခ်ာင္းတခုခ်င္း စြပ္ထားျခင္းေၾကာင့္ ေျခဆစ္မ်ား၊ ဒူးမ်ား ေယာင္ယမ္းျခင္း၊ ထိခုိက္ ဒဏ္ရာ ရျခင္းမွ ကာကြယ္နုိင္သကဲ့သို ့ စီးသည့္ အခါတြင္လည္း သက္ေတာင့္ သက္သာ ျဖစ္ေစသည္ ဟု အသံုးျပဳသူမ်ားက ေျပာၾကပါသည္။

ေျခစြပ္၀တ္ထားလွ်င္ ေျမၾကီးကို သမရုိးက် ဖိနပ္မ်ားကဲ့သို ့ဖေနာင့္ မွ ထိေတြ ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ေျခဖ၀ါးအလယ္မွ ထိေတြ သျဖင့္ ေျခဗလာ ျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ သကဲ့သို ့သက္ေတာင့္ သက္သာ ရိွသည္ဟု ဆုိပါသည္။

ပါးလႊာေသာ ရာဘာ ျဖင့္ ေျခေခ်ာင္းမ်ားကို ျခားနား ထားသည္။ ရုိဂေလ့က်င့္သူမ်ား သေဘာၤသားမ်ား ကရာေတး ကစားသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ ထြင္ခဲ့ေသာ္လည္း အေျပးသမား မ်ား အားကစားသမားမ်ား က ပို အသံုးျပဳသည္ ကို ေတြ ့ရပါသည္။

ပါးလႊာေသာ ေျခစြပ္သည္ စတာလင္ေပါင္၈၀ ခန္ ့တန္ဖိုးရိွပါသည္။

Come on! Boxer Mohamed cALI

otheman62 said ... "This is what my cat does every time we watch boxing."

Vegetable - Duck Potato

အဂၤလန္ နုိင္ငံ Suffolk ခရုိင္တြင္းမွ Ipswich ျမိဳ ့ ေလးတြင္ အသက္ ၄နစ္သား Zachary Clouter ေလးသည္ သူ ၏ မိဘမ်ားနွင့္ အတူ ျခံအတြင္း စိုက္ထားေသာ အာလူးကို တူးရာ ဘဲကေလး နွင့္ ပံုစံတူေသာ အာလူး ကို

Technology 3 D Camera

ေရာင္းေတာ့မယ္

3D ဖူဂီ်ကင္မရာ

ေရာင္းေစ်း - စတာလင္ေပါင္၅၇၀

ေမွ်ာ္ပါ

The FinePix REAL 3D W1camera မွန္ဘီလူး၂ခု၊ sensors set ၂ခု ပါျပီး third dimension ကို integrated processor ျဖင့္ ရုပ္ၾကြ ေစျပီး ပံုရိပ္ကို မတူညီေသာ ေဒါင့္၂ခု ပံုရိပ္ အလႊာထပ္ ျပီး ျမင္ေစနုိင္ပါသည္။

ဓါတ္ပံုရုိက္သူမွာ အနီေရာင္ အစိမ္းေရာင္ မ်က္မွန္ တပ္စရာ မလုိဘဲ ၾကည့္နုိင္ပါသည္။ကင္မရာ သည္ စပါယ္ရွယ္ 3D effect ပါ ရုိက္နုိင္ျပီး ကင္မရာ၏ 800x600 resolution LCD screen တြင္ ပံုရိပ္ကို ျပန္ ၾကည့္ နုိင္ပါသည္။ ၂.၈ လက္မ LCD screen တြင္ ျပန္ၾကည့္နုိင္ပါသည္။ ကင္မရာကို အလ်ဴမီနီယမ္ ျဖင့္ တည္ေဆာက္ ကာ မွန္ဘီးလူးကို လႈပ္ရွားမႈ့ဒဏ္မွ ကာကြယ္ေပးထားပါသည္။

ကင္မရာတြင္ 3x optical zoom ပါရိွသည္။ 'interval shooting' ေခၚေသာ ရုိက္ခ်က္ျဖင့္ လႈပ္ရွားေနေသာ ကား ေလယာဥ္ပ်ံ ေပၚမွ ရုိက္နုိင္ျပီး ပံုရိပ္ကိုျပတ္သားေစပါသည္။

Fashion - ဆံေကသာ လွေစဖို ့ Spin curl စက္

လိမ္မွ ၾကိဳက္တဲ့ မိန္းခေလးတို ့အတြက္



တီထြင္သူ ။ ။Brian Coombes
အသက္ ။ ။ 32 နစ္
အလုပ္အကုိင္။ ။ Blonde salon ဆံပင္ အလွျပင္ဆုိင္
စက္ ။ ။ဆံပင္လိမ္ေစေသာ ဆံပင္အေျခာက္ခံစက္
ေနရာ ။ ။ Castle Meadow, Norwich, England

လိမ္လုိသူ၊ အလိမ္ခံလုိသူမ်ား လိမ္မည့္ စက္ကို ၀ယ္လိုပါက ဆက္သြယ္ပါ

ပံု

လိမ္ေစရမည္ ကုမၼဏီ လိမ္မိတက္

Fashion - ေမာ္ဒယ္ေမာင္တို ့လာေခ်ျပီ

ဖက္ရွင္ေမာင္တို ့လာေခ်ျပီ

မေန ့က သတင္းစာထဲမွာ ဖက္ရွင္ေမာင္ ျပိဳင္ပဲြဆုရ ဓါတ္ပံုမ်ား ေတြ ့လို ့ က်ေနာ့္ရဲ့ ပို ့စ္အေဟာင္းမွာ ထပ္ျဖည့္ရင္း အပ္ဒိတ္ လုပ္လုိက္ပါတယ္။ ဆုရ ဖက္ရွင္ေမာင္ အသစ္မ်ားနဲ ့ ဖက္ရွင္ေမာင္ အေဟာင္းမ်ား ကို အမ်ိဳးသမီး ဘေလာ့ ဖတ္သူအေပါင္း အလြန္ အမင္း စိတ္၀င္စားလိမ့္မယ္လို ့ယူဆမိပါတယ္။ ဖက္ရွင္ေမာင္မ်ားအား မိတ္ဆက္ လုိပါက စာေရး ေမးျမန္း နုိင္ပါ သည္။

ပံု

ေဂ်

အခမဲ့ ျမွားနတ္ေမာင္ ေအဂ်င္ဆီ

............

စာေရးသူ၏ အကိုျကီး သည္ ငယ္စဥ္အခါကထဲက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္သူ တဦးျဖစ္သည္။ အလွအပ အလြန္ ျကိုက္သူလည္း ျဖစ္သည္။ တေန ့ေသာ အခါတြင္ ဂ်ပန္လူမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္းနွင့္ ရင္းနီးျပီး အလြန္ခင္မင္သြားခဲ့သည္။ ထုိသူမွာ မ်က္နွာတြင္ မုတ္ဆိပ္ေမႊး ပုသိုင္းေမႊးမ်ားျဖင့္ ျပည့္နက္ေနရာ မ်က္နွာတြင္ မ်က္လံုး နွာေခါင္း သာ ေပၚျပီး ပါးစပ္နွင့္ မ်က္နာ ေအာက္ပုိင္း တျခမ္းမွာ ထူထဲေသာ အေမြးမ်ားျဖင့္ ဖံုးအုပ္ေနသည္ ကိုသာ ေတြ ့ရသည္။ စာေရးသူတုိ ့၏ ဖခင္မိခင္ မိ်ဳးရုိး တြင္ ပါးသိုင္းေမြႊး မုတ္ဆိပ္ေမႊး မရိွျကသျဖင့္ အကိုျကီးမွာ နွတ္ခမ္းေမႊး မုတ္ဆိပ္ေမႊး နည္းပါးရံုမက ဇာဂနာျဖင့္ နုပ္နိုင္ရံု မွ်သာ အရည္အတြက္ရိွေလသည္။ အကိုျကီးသည္ သူ၏ သူငယ္ခ်င္း ကဲ့သို ့ အေမႊးဖံုးေသာ မ်က္နာပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေသာေျကာင့္ ေန ့စဥ္ႏွင့္ အမွ် ဘရိတ္ဓါးျဖင့္ မ်က္နွာ ေအာက္ပိုင္း တျခမ္းလံုးကို ရိတ္ပါေသာ္လည္း ပါးသိုင္းေမႊး မျကမ္းရံုမက မုတ္ဆိပ္ေမႊးလည္း ထပ္မထြက္၊ ဒံုရင္းက ဒံုရင္း အတိုင္းပင္ ရိွေနရသကား ေနာက္ဆံုး လက္ေလ်ာ့လိုက္ရေခ်သည္။ မုတ္ဆိပ္ရိတ္ ဘရိတ္ဓါးကို စိတ္နာစြာျဖင့္ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ခိ်ဳးေခ်ျပီးသကာလ မုတ္ဆိပ္ရိပ္ ကိရိယာကို လႊင့္ပစ္လိုက္သျဖင့္ ထုိအခ်ိန္က ၆နစ္သား ေမ်ာက္ေလာင္း ျဖစ္ေသာ စာေရးသူ အတြက္ ကစားစရာ တခု တိုးသျဖင့္ ၀မ္းသာခဲ့ရ ပါသည္။ သူ ၏ မထြက္ေလ ေသာ ပါးသုိင္းေမြႊး မုတ္ဆိပ္ေမႊးမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ ေသာ အလို ့ငွာ ယခု ပို ့စ္ျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳ ေပးလိုက္ရ ပါသည္။ ဖက္ရွင္ေမာင္မ်ားကို စာေရးသူ၏ အကိုျကီးသာ ေတြ ့ပါက မည္သို ့မည္ပံု စိတ္လွဳပ္ရွားမည္ ကို မခန္ ့မွန္းတတ္ေသာ္လည္း စာဖတ္သူ မ်ား ရင္ခုန္သြားေခ်မည္ေလာ ဟု မွန္းဆေနမိပါသည္။

အေသးစိတ္ သိလို ပါက...

ခ်ားေလာ သည္ အသက္၂၂နစ္မွစျပီး နွတ္ခမ္းေမႊးကို ထားရိွခဲ့ရာ (နွတ္ခမ္းေမႊးစံခိ်န္ ၁၆လက္မ) ယင္း၏ နွတ္ခမ္းေမႊးေျကာင့္ ေနာက္ေျပာင္သူမ်ားအား ရိုက္နက္ သတ္ျဖတ္ ရိွခဲ့ သျဖင့္ တရားရံုးမွ နွတ္ခမ္းေမႊးနွင့္ ပတ္သက္ေသာ အမွု ကင္းပေပ်က္ ေစရန္ သူ ၏ နွတ္ခမ္းေမႊး ကို ရိတ္ပစ္ရန္ ခ်မွတ္လိုက္သည္။ ၂၀၀၀ ခုနစ္တြင္ သူ ၏ နွတ္ခမ္းေမႊး ကို ေနာက္ေျပာင္မိေသာ သူ့၏ အကိုအား ဓါးျဖင့္ ထိုးသတ္မွု ေျကာင့္ ေထာင္ ၄နစ္က်ခဲ့ဘူးသည္။

Extra-Ordinary Moving house အိမ္ေရႊ ့ျခင္း

လူတကာ နားလည္တဲ့ အိမ္ေျပာင္းတယ္ ဆုိတာ ေနထုိင္ တဲ့သူ က အိမ္တအိမ္ ကေန ေနာက္တအိမ္ကို အထုတ္ အပိုးသယ္ ေျပာင္းသြားတာပါဘဲ။ အိမ္ေရႊ ့ တယ္ ဆုိတာက အိမ္ၾကီး တခုလံုး ကို တေနရာက တေနရာ ေျပာင္းေရႊ ့ တယ္ ဆုိလုိပါတယ္။

ဗစ္တုိရီးယားေခတ္ က ေဆာက္ထားတဲ့ တုိက္(+သစ္သား) ၂ထပ္အိမ္ကို မိုင္၁၀၀ ေက်ာ္ မွာ ရိွတဲ့ ေနရာကို ေျပာင္းေရႊ ့နုိင္တဲ့ အဖြားကို ဂုဏ္ယူေလးစားေသာအားျဖင့္ တင္လုိက္ပါတယ္။ အဂၤလန္မွာ ျမိဳ ့လယ္ေခါင္ လမ္းမ ကို High street လို ့ေခၚပါတယ္။ စစ္ျပီးေခတ္မွာ ျမိဳ ့ကို တုိးခ်ဲ ့ေျပာင္းလဲ ဖို ့ လုိလာေတာ့ ျမိဳ ့လယ္မွာ ရိွတဲ့ အိမ္ေတြ ကို ဖ်က္ျပီး လမ္းခ်ဲ ့ရပါတယ္။ အဲဒီမွာ အမ်ိဳးသမီးတဦးရဲ့ အိမ္တအိမ္လည္း အပါအ၀င္ပါ။

သူမ အေနနဲ ့ ဒီအိမ္ဟာ ဘဝရဲ့ တစိတ္တပိုင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူမ အသက္ ၁၁နစ္မွာ သူမ အေဖ နွလံုးေရာဂါနဲ ့ေသဆံုးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွ စျပီး သူမတုိ ့ ေငြေၾကး ၾကပ္တည္း ဆင္းရဲ သြားတဲ့ အတြက္ အသက္ ၁၆နစ္မွ စျပီး စစ္ဌာနမွာ ပံုဆဲြ အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ျမိဳ ့ျပေတြ ကို ေျပာင္းလဲ ဖုိ ့လိုအပ္လာတဲ့ အတြက္ ျမိဳ ့လည္ေခါင္ လမ္းမ ခင္းဖို ့ သူမရဲ့ အိမ္ျဖိဳမည့္ အမိန္ ့ရလာပါတယ္။ ၁၉၄၇ မွာ သူမ ၀ယ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ကေလး ကို ဘယ္လုိ မွ မစြန္ ့လႊတ္နုိင္ပါဘူး။
သူမ အေနနဲ ့လုပ္နုိင္တာက အုတ္တခ်ပ္ျခင္း၊ တုိင္တတုိင္ျခင္း၊ ၾကမ္းခင္း သစ္သား တခ်ပ္ျခင္း၊ သံတခုျခင္း အရြယ္ အစားေတြ က အစ နံပါတ္စဥ္ တပ္ျပီး ဘယ္ေနရာမွာ ထားတယ္ ဆုိတာ စာအုပ္ထဲမွ စတင္မွတ္တမ္း တင္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အိမ္ အဖ်က္ မခံရေအာင္ ျမိဳ ့နဲ ့ေ၀းတဲ့ မုိင္၁၀၀ အကြာက ဆင္ေျခဖံုးနားမွာ အိမ္ကို ျပန္ တည္ေဆာက္ ခဲ့ပါတယ္။








THE EXTRAORDINARY STORY OF MAY SAVIDGE AND THE HOUSE SHE MOVED by Christine Adams with Michael McMahon, published by Aurum today at £16.99. To order a copy at £15.30 (p&p free), call 0845 155 0720.

အေသးစိတ္ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကလစ္နိွပ္ၾကည့္ပါ

Reporter: Zoe Brennan

For a labour of love, it was the DIY job of the century. Brick by brick, the gutsy little old lady demolished her precious home, pulling each medieval nail from its ancient oak beam.

Dressed in a workman's apron, her greying hair tucked beneath a headscarf, she single-handedly piled high the thousands of hand-made Hertfordshire peg tiles from the roof.

Huge timbers were loaded onto a lorry, alongside Tudor fireplaces and Elizabethan diamond leaded glass, for a rebuild that would consume the rest of her life.
Back in business: Ware Hall House, now in Norfork, is a B&B run by May's niece, Christine Adams

Back in business: Ware Hall House, now in Norfork, is a B&B run by May's niece, Christine Adams
Broken-hearted: When her fiance died, May bought Ware Hall House in 1947 to restore

Shell of a house: May started to demolish her home timber by timber

For May Savidge was determined to beat developers and planners who threatened to crush her historic cottage under a road-building project.

Long before conservation became fashionable, she decided to move her home lock, stock and barrel from busy Ware High Street in Hertfordshire to a Norfolk backwater 100 miles away.

And move it she did, in a 23-year labour of love, during which she battled the authorities, deathwatch beetles, rats and her failing health, accompanied only by her faithful dog, Sasha.

Now, her incredible story has been told for the first time by her niece, Christine Adams, in a book which is a heartbreaking tale of love lost, stoical determination and a poignant secret.

So who was May Alice Savidge and why did she move 15th-century Ware Hall House from one county to the next?

Born in Streatham, South London, in 1911, May was just ten when her father died of heart failure, plunging the family into poverty. She had to go out to work, becoming a draughts-woman for the Ministry of Aircraft Production team.
Broken-hearted: When her fiance died, May bought Ware Hall House in 1947 to restore

Broken-hearted: When her fiance died, May bought Ware Hall House in 1947 to restore

At 16, May met an older man, Denis Watson, a gifted Shakespearean actor. They planned to marry, but he died prematurely in 1938.

May never recovered from this cruel blow and wore his signet ring on her wedding ring finger for the rest of her life. She retreated into herself and it was in 1947 that she bought a house to restore.

Number 1 Monkey Row, Ware, Hertfordshire, had been built around 1450 for a wealthy monk as a 'hall house', a medieval arrangement in which the living space is attached to an open hall overlooked by a minstrel's gallery.

A self-taught home improvement enthusiast, May exposed the heavy oak beams that bore the marks of medieval carpenters and lifted crumbling lino to reveal wide, hand-cut floorboards.

She employed a builder to repair the roof, but all the rest of the work - including brick-laying, carpentry, re-glazing and stripping plaster from the ceilings and 20 layers of paper from the walls - she did with her own hands.

Then, in 1953, the council told her the house was to be demolished to make way for a road - an act of vandalism unthinkable today, now that ancient properties are listed and protected.

Battle began. May dug her heels in and resolved to save the building. For 15 years, she fought the council's plans, writing to them: 'If this little house is really in the way, I would rather move it and re-erect it than see it destroyed.'
Long haul: May carried the timbers herself to the lorries that would move her house

Long haul: May carried the timbers herself to the lorries that would move her house

In 1969, when she was 58, the bulldozers reached her gate. Her response was to number each beam and pane of glass so that her home could be reassembled like a giant jigsaw puzzle.

Dismantling the heavy oak timber frame, held together with tapered wooden pegs, was both difficult and dangerous. A team of local demolition contractors helped May. She traced over a sample of brickwork using greaseproof paper and crayons so that she would know which bond to use and how thick to lay the mortar.

She continued to live in the house as it was taken down, sleeping beneath the stars in the freezing cold.
Jigsaw puzzle: Each beam is numbered according to May's floor plans

Jigsaw puzzle: Each beam is numbered according to May's floor plans

'I just won't have such a marvellous old house bulldozed into the ground,' she said. 'I've got nothing to do all day, so I might as well do the job myself.'

Strangers sent money to help her - and many became life-long friends. 'Yours is the spirit that once made Britain great,' wrote one.

She found a site in the seaside town of Wells-next-the-Sea in Norfolk, and obtained planning permission and laid foundations. A lorry made the round trip to Norfolk 11 times to carry every part of the house.

So began a life of hardship. She had no electricity and worked by the light of Victorian paraffin lamps. She used an alarm clock to set herself targets each day, noting how many nails she extracted from oak beams per hour, as she dismantled the house and prepared for rebuilding.

A caravan was her home while she began the new work. It was often unbearably cold, but, as she told the Fakenham Ladies Circle Club in 1971: 'My mother brought us up on the maxim that there is no such word as "can't".'

Two years later, the framework was fixed to the foundations by a local carpenter and May started to infill the brickwork. She had no experience of brickwork, but was determined to lay every single brick perfectly.

It would be another eight years before the roof tiles were put in place and the property made watertight.

By the time she was into her 70s, however, May had moved in and the house stood proudly in its new gardens, each old oak beam in place, the brickwork nearly complete and many of the walls plastered.

Despite her age, she continued to build, climbing scaffolding to reach the top windows. In 1986, the Queen recognised her pluck, inviting her to a Buckingham Palace garden party.
Jigsaw puzzle: Each beam is numbered according to May's floor plans

On the tiles: May, with her dog Sasha, painstakingly inspects the tons of roof tiles

By now, however, she was running out of steam. In 1992, she finally installed a small wood-burning stove to heat the house, but was having difficulty climbing ladders and found cement work 'a bit heavy'.

On her death in 1993, just before reaching the age of 82, the house was still not finished. 'The walls were up and the roof was on, but the place was little more than a shaky shell,' says Adams, who was left the house in her aunt's will.

A collector extraordinaire, May had filled her home until it looked like an overstocked curiosity shop. In the garden, nine sidesaddles languished, relics of a bygone age. Boxes of unworn wartime nurses' bonnets and May's service medals lay at the bottom of heavy trunks, stacked to ceiling height.

She kept packets of old-fashioned soap powder, Omo, Oxydol and the like, alongside bottles of J Collis Browne's Mixture, the Victorian cure-all.

There were thousands of train, bus and trolley bus tickets, and even the notes left by the milkman.

In 440 diaries, she listed every action she carried out each day, revealing a Britain now lost: a world of shillings and ounces, telegrams and typewriters.

Among this archive, Adams uncovered May's tragic secret. After her fiance's death, she had entered into another secret liaison - a 17-year courtship with a man she believed would marry her.

In a devastating letter, dated 1960, he reveals to her that he has simultaneously found God and fallen in love with his cousin, writing: 'I have, thanks to God, seen my dear cousin Iris in a new and wonderful light.

'I know this will hurt you as I know only too well how you feel towards me. I pray to the Lord that you, too, may experience this most wonderful love.

'I should like nothing better than for you to regard us as a new sister and brother. I would like to bring Iris to see you when you feel like it, I know you, too, will love her - everybody does!'

Clearly cut to the quick, May wrote back: 'It surprises me that anyone so dear and lovable as your Cousin Iris should have thought it right to come between us, after 17 years. My heart is not made of stone. You often spoke of our marriage. Is it surprising that I thought you really cared? I hope you will be more faithful to Iris than you have been to me. Goodbye.'

Next to these letters was a photo of her fiancée playing Hamlet. Adams says: 'Auntie May had wrapped her broken heart in a parcel, tied it with string and hidden it at the back of the attic. Looking through those letters, I could see that she had not become a loner through choice.'

In tribute to her stoical aunt, Adams took on the project of finishing the house, and in the end it was May's hoarding instincts which breathed new life Ware Hall House. Adams sold May's memorabilia, raising funds to renovate the house, which she now runs as a bed and breakfast.

Through her extraordinary habits, May effectively financed the final building work from beyond the grave.

After everything and against all the odds, she had won - she had moved her house across Britain and defied the developers.