ေသကံမေရာက္သူတို ့ရဲ့ ပံုျပင္ကေလးမ်ား - နိဂုံးပိုင္း ၄

ဇြန္လ ၄ရက္။ ။မနက္၄နာရီ ထျပီးပစည္းမ်ား လွည္းေပၚတင္ ျမစ္ဆိပ္သို ့အေရာက္သြားျပီး စက္ေလွေပၚ တင္ၾကပါသည္။ ၆နာရီေရာက္ေသာ အခါမွ ပစည္းတင္ျခင္းျပီးပါေတာ့သည္။

မနက္စာ အနည္းငယ္စားၾကပါသည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ရြာခံမ်ားသည္ စက္ေလွနွင့္ ပင္လယ္ ေရျပင္ကို လက္တထြာ အျမင့္ထိ ပစည္း၊လူ အျပည့္တင္ ျကေသာ္လည္း အဖဲြ ့တြင္ မာအပါအ၀င္ မိန္းခေလး ၄ဦးသာပါသျဖင့္ မာတို ့၏ အသက္ေဘး စိုးရိမ္ၾက ေသာေျကာင့္ စက္ေလွ ၂စီး သံုးျပီး ထြက္ျကပါသည္။

မနက္ ၇နာရီေရာက္သည္နွင့္ မိုးအံုလာပါသည္။ စက္ေလွေပၚ တက္သည့္ အခ်ိန္တြင္ မုိးစတင္ရြာပါေတာ့သည္။ သြားရာ လမ္းတေလ်ာက္တြင္ ေရျမဳပ္ေနေသာ ဓနိေတာမ်ား၊ ကိ်ဳးျပတ္ေနေသာ အုန္းပင္ ထန္းပင္မ်ား ပ်က္စီးေနေသာ တဲပ်က္မ်ား ေရေပၚေဘာေလာေမ်ာေနေသာ အိမ္တုိင္မ်ား ျပည့္နွက္ေနပါသည္။ ခရီး အတန္ငယ္ ေရာက္ေသာအခါ ေခ်ာင္းေဘးတြင္ ဓနိေတာမ်ား မ်ားလာသည့္အတူ လူနွင့္ တိရိစာန္မ်ား၏ ရုပ္ျကြင္းမ်ား ဓနိေတာထဲတြင္ ေပါေလာေပၚေနသည္ကို ေတြ ့ရပါေတာ့သည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေရနစ္သူမ်ားသည္ ၄ရက္တြင္ ေရထဲ ျမဳပ္ေသာ္၄င္း အသားမ်ား ေျကပ်က္သြားေသာ္၄င္း ျဖစ္ေသာ္လည္း ပင္လယ္ ဆားငံရည္ ေၾကာင့္ ငါးပိသိပ္သကဲ့သို ့ျဖစ္ကာ လူ ့အသားမ်ားသည္ အညိဳေရာင္မွ ဒိန္ခဲ ေထာပတ္အ၀ါေရာင္ေဖ်ာ့အေရာင္ ေျပာင္းသြားၾကပါသည္။ ရုပ္ၾကြင္းမ်ားပံုကို မတင္လိုေသာ္လည္း ေမးလ္ပို ့ပါက ပို ့ေပးပါမည္။ ျပင္စလူအနီး ၀ဲဂလိႈင္ထဲတြင္ ရုပ္ျကြင္းမ်ား ရာခ်ီထပ္ေနသည္ကို မွတ္တမ္းမတင္လုိက္ရပါ။


မာတို ့ ေရာက္သည့္ အခိ်န္တြင္ ေတြ ့ရေသာ ရုပ္ၾကြင္း မ်ားမွာ ေနာက္ထပ္ ထပ္မံေသဆံုးသူမ်ားျဖစ္နုိင္ပါသည္။ မုန္တုိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ စားရမဲ့ ေနရမဲ့ ျဖစ္ေသာ ဒုက္ခသည္မ်ားသည္ ရြာျကီးမ်ား သို ့တက္ျပီးစားစရာ ေတာင္းခံ ေနထုိင္သည္ကို ေသနတ္ျဖင့္ခ်ိန္ကာ ေမာ္ေတာ္၄စီးျဖင့္ မျပန္မေနရ အတင္းျပန္ပို ့ၾကပါသည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ရာသီဥတု မေကာင္းေသာ္လည္း အတင္းအၾကပ္ ေသနတ္ခ်ိန္ျပီး ေမာ္ေတာ္ ေပၚတက္ ခုိင္းျပီး ျပန္လႊတ္ရာတြင္ ရာသီဥတု ဆုိး၀ါးမႈ ့ေၾကာင့္ ေမာ္ေတာ္၄စီးစလံုးျမဳပ္ျပီး လူေပါင္း၂၀၀၀ ေက်ာ္ ေသဆံုးမည္ဟု ရြာခံမ်ားက ေျပာျပ ၾကပါသည္။
ရြာတရြာတြင္ အလြန္ဆုိး၀ါးပါသည္။ ေယာက္်ားရုပ္ၾကြင္းတခု ျမစ္ဆိပ္တြင္ ေသာင္တင္ေနပါသည္။ ကမ္းေပၚတြင္ ရုပ္ၾကြင္းမ်ားစြာ ရိွေနသျဖင့္ အနံဆုိး၀ါးျပီး ရြာသားမ်ားသည္ မက်န္းမာျခင္း အနာ ေရာဂါမ်ား ျပည္တည္ျပီး ေဆး၀ါးမဲ့ကာ အခက္ခဲမ်ားေတြ ့ေနၾကရပါသည္။ ကေလးတဦးမွာ မုန္တုိင္းအတြင္းထိခိုက္ ဒဏ္ရာ ရျပီး မ်က္လံုးအိမ္ အျပင္ထြက္ေနပါသည္။ သို ့ေသာ္ ကုသရန္ ေဆး၀ါး လံုး၀မရိွပါ။

မာတို ့သြားခဲ့ေသာျမစ္တေလ်ာက္ရြာမ်ား အျပင္ ေမာ္ေတာ္မေရာက္နုိင္ေသာ ေလွသာေရာက္နုိင္ေသာ ေနရာအခ်ိဳ ့မွာ အလြန္ဆုိး၀ါးေျကာင္း ျကားသိရပါသည္။ ဘုိကေလးနဲ ့မေ၀းလွေသာ္လည္း ကယ္ဆယ္ေရးအဖဲြ ့လံုး၀ မေရာက္ရိွ ခဲ့ေသာ ရြာကေလးမ်ား ျမားစြာ ရိွေနပါေသးသည္။ ရြာတခိ်ဳ ့မွာ ေရဖံုးကာ လံုး၀ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားသျဖင့္ ကုန္းျမင့္ေသာ ရြာသို ့ သြားေရာက္ ပူးေပါင္းေန ၾကရပါသည္။ ေျမျပင္ဟူရ္် ေျခာက္ေသြ ့ေနျခင္း မရိွဘဲ ေရစပ္စပ္ ျဖင့္ေနၾကရသျဖင့္ က်န္းမာေရး အလြန္ထိခုိက္ေနပါသည္။


ေလာေလာဆယ္တြင္ ဆရာ၀န္မ်ား အဖဲြ ့ လာေရာက္ခဲ့ သည္ဟုသိရပါသည္။ ၾကက္ေျခနီအဖဲြ ့မွာလာေရာက္ ေသာ္လည္း သြားလာလြယ္ကူေသာ တက္ေရာက္ရန္ လြယ္ေသာ ရြာၾကီးမ်ားသာ ေရြးသြား မည္ဟု ထင္ရပါသည္။ ၾကက္ေျခနီအဖဲြ ့သည္ မာတို ့ေရာက္ခဲ့ေသာ ရြာကို ေက်ာ္သြားသည္ကို ေတြ ့ ရပါသည္။ ယင္းတုိ ့ေက်ာ္သြားေသာ ထိုရြာေလးမွာ လူမမာမ်ား ဒဏ္ရာရသူမ်ား ျပည့္နွက္ေနပါသည္။


မာတို ့သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ရြာကေလးမ်ားမွာ သြားလာရန္ အလြန္ ခက္ခဲပါသည္။ ကမ္းေပၚတက္ရန္ ကမ္းစပ္နွင့္စက္ေလွကို ၄လက္မျဗက္ရိွ ပ်ဥ္ျပားခင္း၍၄င္း။ တခ်ိဳ ့ေနရာတြင္ ၀ါးလံုးတေခ်ာင္းခင္း၍၄င္း တက္ေရာက္ ၾကရပါသည္။ တခါတရံ စက္ေလွမွာ နိွမ့္၍ (သို ့)ျမင့္ေနပါက ၂၅ဒီဂရီေစာင္း ေနပါေသးသည္။ ကမ္းေပၚတက္ေရာက္ရန္ အလြန္ထိပ္လန္ ့ဘြယ္ရာ ျဖစ္ပါ သည္။ သိခဲ့ရေသာ ရြာတရြာတြင္လူေျခအိမ္ ၂၀၀ခန္ ့ရြာတြင္ ည၇နာရီမွ စမုန္တုိင္း၀င္ရာ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးမွာ ၃ထပ္တုိက္ေခါင္မုိးေပၚတက္ ျပီးထုိမွတဆင့္ ေမ်ာလာေသာ သစ္လံုးတြယ္ကာ အသက္ရွင္က်န္ခဲ့ပါသည္။ ထိုရြာတြင္ ဘုန္းျကီးအပါ၀င္ လူ၃ -၄ဦးမွ်သာ အသက္ရွင္ပါသည္။ မာတုိ ့ေရာက္သည့္အခ်ိန္ တလေက်ာ္သည္အထိ ကယ္ဆယ္ေရး အဖဲြ ့လံုး၀ မေရာက္သျဖင့္ မာတို ့ဆီသို ့လာေရာက္ အကူညီေတာင္းသည္ကို သိရပါသည္။

ရြာေပါင္း ၁၁ရြာ သို ့အကူပစည္းမ်ား ေပးပို ့ခဲ့ပါသည္။ ယင္းသုိ ့ေပးသည္မွာလည္း ရြာစံုပို ့ျခင္းမဟုတ္ဘဲ တေနရာတြင္စုပံုေပးခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္ လူနွင့္ လုပ္အား မမွ်တေသာေၾကာင့္ တေနရာတည္းတြင္ စုထားခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပစည္းမ်ား တင္ခ်ရ၊ လူနာမ်ားေဆးကုေပးရ၊ လုိအပ္သည္မ်ား စုေဆာင္းမွတ္သားရပါသည္။ မုိးရြာေနသျဖင့္ လူအားလံုး ေရစုိျပီး ခ်မ္းေနၾကပါသည္။ ေနာက္ဆံုးအျပန္လမ္းတြင္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျပည့္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္သြားသျဖင့္ လူတိုင္း စိတ္ေမာ လူေမာျဖစ္ကာ အျပန္လမ္းတေလ်ာက္တြင္ ေမာပန္းႏြမ္းနယ္ျပီး မထိန္းနုိင္ေအာင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ ျဖစ္ကာ မ်က္လံုးမဖြင့္နုိင္ေအာင္ ငိုက္ျမည္းခဲ့ ၾကပါသည္။ တည္းခုိရာသို ့ေရာက္ေသာ အခါမွ မုိးတိတ္သြားပါသည္။ လူတုိင္းမွာ ပင္ပန္းလြန္း၍ အလြန္ အားယုတ္ေနၾကပါသည္။ ညဘက္တြင္ ဘာညာကေလးမွာ အျပင္းဖ်ား ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ သြားေရာက ္ခဲ့ေသာ ေနရာတေနရာတြင္ ေျခေခ်ာ္သျဖင့္ အသားပြန္းပဲ့ ဒဏ္ရာ ရသည့္ေနရာသည္ ပင္လယ္ေရ ထိမႈ ့ေျကာင့္ အနာျဖစ္ကာ အျပင္းဖ်ားပါသည္။ ပင္လယ္ေရ သည္ လူေသ အေလာင္းမ်ားေၾကာင့္ ညစ္ပတ္ေနသျဖင့္ ထိုေရထိသည္နွင့္ ေရာဂါ ရနုိင္မည္မွာ ရာနွဳန္းျပည့္ျဖစ္ေနပါသည္။ ရြာတရြာတြင္ အလ်ဴေပးရာ ကုန္းဘတ္မွာ ၀ါးလံုးတန္းတခု၃၀ဒီဂရီေစာင္းေနသည့္ အေပၚမွ ရြာသားတဦး ေျခေခ်ာ္သျဖင့္ လွမ္းဆဲြေသာ အဖဲြ ့၀င္လည္း ျမစ္ထဲ ျပဳတ္က်သြားပါသည္။ သူ ့ကိုလွမ္းဆဲြေသာ ေက်ာင္းသားေလး တဦးလည္း ေရထဲ ျပဳတ္က်ျပန္ပါသည္။ သူတို ့့ျပဳတ္က်ေသာ ေနရာတြင္ ငုတ္မ်ားစြာ ရိွပါသည္။ ကံေကာင္းလြန္းလွ ေသာေၾကာင့္ ေရထဲျမဳတ္ေနေသာ ငုတ္မ်ားနွင့္ လက္မ၀က္စီ ကပ္လြတ္ ခဲ့ေသာ္လည္း ငုတ္နွင့္အနည္းငယ္ထိ၍ အသား ပြန္းပဲ့ သြားပါသည္။ အနာထဲသို ့မသန္ ့ေသာ ေရပုတ္မ်ား ထိမႈ ့ေၾကာင့္ အနာယဥ္းျပီး ဖ်ားနာၾကပါသည္။

ေရျမဳပ္သြားေသာ ၂ထပ္သေဘၤာျကီးဓါတ္ပံုကို ရုိက္မိနုိင္လုိက္ပါသည္။ သို ့ေသာ္ ရိုက္ထားေသာ ပံုမ်ား ပ်က္စီးသြားေသာေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းရရိွမွ ထပ္မံတင္ေပးပါမည္။

အတုိခ်ဳန္းေျပာရေသာ္ ဒုက္ခသည္မ်ားအတြက္ စားစရာ ဆန္၊ မိုးတြင္းေရာက္ျပီျဖစ္သျဖင့္ အမုိးအကာ၊ ေဆး၀ါး အဓိက လုိအပ္ပါသည္။ မုိးရြာသျဖင့္ ေသာက္ေရအတြက္ သူတို ့ဖန္တီးနုိင္ပါသည္။ အ၀တ္အထည္မ်ား ေ၀ငွထားျပီး ျဖစ္သျဖင့္ လွ်ဴလိုေသာ္ လွ်ဴနုိင္ၾကပါသည္။ အေရးၾကီးေသာ အရာမွာ ေဆးဆန္နွင့္အမိုးအကာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

လ်ဴဒါန္းခဲ့ေသာ ပစည္းစာရင္း မ်ားကို ေဖၚျပထားပါသည္။

သို ့ျဖင့္ ဇြန္ ၄ရက္ေန ့တြင္ အလ်ဴတခုထပ္မံျပီးေျမာက္ခဲ့ပါသည္။

စာဖတ္သူမ်ား အားလံုးကို အမွ်ေ၀ပါသည္။


အမွ် အမွ် အမွ်



ဘိုကေလးျမိဳ ့နယ္ မုန္တုိင္းခံခဲ့ရေသာ ရြာငယ္ကေလးမ်ားသို ့ ဇြန္ ၃-၅ရက္ အထိ သြားေရာက္လ်ဴဒါန္းျခင္း ျပီးေျမာက္ပါသည္။ ဇြန္၅ရက္တြင္ အဖဲြ ့သားမ်ား တပူးေပါင္းတည္းမျပန္သျဖင့္ ၀မ္းနည္းစြာနွတ္ဆက္ လမ္းခဲြခဲ့ ၾကပါသည္။

အပိုင္း ၁၊၂၊ ၃ ကို ဓါတ္ပံုမ်ားနွင့္ ျပန္လည္ ျဖည့္စြက္ထားျပီး ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္မွ ဘေလာ့ကာမ်ားအတြက္ ေမးလ္ျဖင့္ ပို ့ေပးပါမည္။ ထပ္မံ ေဖာ္၀ဒ္ျဖင့္ ဖတ္လုိသူမ်ားအားေ၀ငွေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

မာသည္ မိမိ၀မ္းစာထဲမွ အလ်ဴကို ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္ၾက ေပးခ်င္လြန္းသျဖင့္ ဘာညာေလး၏ ဘုိကေလး သြားမည့္ အစီအစဥ္ သိရသည့္ မိနစ္ပိုင္းအတြင္း အေရာက္သြားမည္ဆံုးျဖတ္ျပီး သြားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဘာညာေလးတုိ ့၏ ေစတနာ အဖဲြ ့၀င္မ်ားေက်းဇူူးေၾကာင့္ အလ်ဴ ျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ရပါသည္။ သူတုိ ့ေစတနာ အဖဲြ ့မွာ အလ်ဴေငြ၊ အလ်ဴပစည္းရသည့္ ေနာက္တေန ့တြင္ ခ်က္ခ်င္း သြားေရာက္လ်ဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မ်က္ျမင္သိရိွ ခဲ့ရပါသည္။

ယခုအထိ ရြာသားမ်ား၏ အစာေရစာ ငတ္မြတ္မႈ ့၊ ေဆး၀ါးမလံုေလာက္မႈ ့၊ အမိုးအကာမရိွမႈ ့မ်ား သိေနရသျဖင့္ လြန္စြာ၀မ္းနည္းရပါသည္။ ေဆာင္းေဟမာန္ ေခၚ မာ့အေနျဖင့္ စာဖတ္သူမ်ားအား ရြာသားမ်ား၏ အသက္ကယ္ ေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါသည္။ ျဖစ္နုိင္ပါက ေအာက္ပါ ဘေလာ့ကာမ်ားသို ့အလွ်ဴေငြေသာ္၄င္း ေဆး အစာမ်ား ပို ့၍၄င္း ရြာသားမ်ားအား ကယ္ဆယ္ေပးလိုပါသည္။

ဘာညာ barnyar.demo@gmail.com
ဘာလာေဂါက္ zzml33@gmail.com
(သူတို ့ထံမွ ျပန္စာမရပါက ေအာက္ပါအဖဲြ ့၀င္မ်ားကိုလည္း ဆက္သြယ္လွ်ဴဒါန္းေစလုိပါသည္။
ပင့္ဂိုးလ္ cuttiepinkgold@googlemail.com
ဖိုးသူေတာ္ phoethudaw@gmail.com)
ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္

မာ ( ေဂ်အဖဲြ ့၀င္ )